பன்னீர் தெளிக்கிறோமில... ப்ளீஸ்... கொஞ்சம் தலை குனியுங்க...

வணக்கம் பங்காளீ! வாங்க, சவுக்கியங்களா? நம்ம வலைபதிவு பக்கம் வந்ததுக்கு நன்றீங்கோ...Get this Widget

வருகைக்கு மிக்க நன்றி

நண்பர்களே! என் தளத்திற்கு வந்ததற்கு மிக்க நன்றி! நண்பர்களே!

மனிதர்களை உயர்ந்த நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் சிந்தனைகள், இங்கு சிதறிகிடக்கிறது. படித்து பார்த்து உங்கள் கருத்துக்களை இடவேண்டுகிறேன்!

தொடர்ந்து, இந்த வலைபதிவுக்கு உங்களின் ஆதரவை தாருங்கள்!!! நன்றி! தொடர்ந்து வருக!!!

இந்த நாள், உங்களுக்கு, இனிய நாளாக அமைவதாக!!!

பாசகார பங்காளி கூட்டமுங்க! நீங்களும் கூட வாறீகளா?

Showing posts with label தியானம் செய்வோமே. Show all posts
Showing posts with label தியானம் செய்வோமே. Show all posts

8 Nov 2010

உன்னை அறிந்தால்… நீ உன்னை அறிந்தால்

உன்னை அறிந்தால்… நீ உன்னை அறிந்தால்
உலகத்தில் போராடலாம்…
உயர்ந்தாலும்… தாழ்ந்தாலும்… தலை வணங்காமல்
நீ வாழலாம்

பங்காளி! பாட்டுன்னு சொன்னா நம்ப மனசுக்கு உற்சாகம் தர்றதா இருக்கணும். அந்த வகையில கண்ணதாசனோட எளிய நடை சினிமா பாடல்களை யாரால மிஞ்சிட முடியும்? சொல்லுங்க பங்காளி!

என்ன ஆழமான வரிகள்! வாழ்க்கை தத்துவத்தையே சொல்லிடுதே இந்த பாட்டு! எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச பாடல்கள்ல இதுவும் ஒண்ணு! உங்களுக்கு எப்படி பங்காளி, உங்களுக்கும் ரொம்ப பிடிச்சப் பாடலா இது? பதிலை கருத்துப்பெட்டியில சொல்லிப்போடுங்க!

இப்ப பாருங்க! Know Thyself-ன்னு சொன்னாங்க! ஆனா மனுஷனுக்கு எப்பவுமே மத்தவங்களைப் பத்தி அறிந்துக்கொள்கிறதில இருக்கிற ஆர்வம், தன்னைப் பற்றி அறிந்துக்கொள்கிறதில இல்லையே!

என்ன என்னமோ ஆராய்ச்சி எல்லாம் செய்றான்! வான சாஸ்திரம் படிச்சி வானத்தை ஆராய்ச்சி செய்றான், கடலில புதைந்து கிடக்கிற மர்மங்களை ஆராய்ச்சி செய்றான், எரிமலைகள்ல, பனிபிரதேசங்கள்ல போய் படாதபாடு பட்டு பல பல ஆராய்ச்சிகள் செஞ்சு இயற்கையை - பிரபஞ்சத்தை அறிஞ்சுக்கணும்னு துடிக்கிறான். அதனால பலப்பல பயனும் அடையறான்.


வானத்தை ஆராயத் தெரிஞ்சவனுக்கு,
மனத்தை ஆராயத் தெரியணும் இல்ல...


மனித நாகரீகம் பல பல விஷயங்களை சாதிச்சி கற்பனைக்கே எட்டாத அறிவியலோட உசரத்திற்கே போய்விட்டதுன்னு தான் சொல்லணும். அதனோட பயன்களை எல்லோருமே தான் நிதர்சனமா அனுபவிக்கிறோமே. இது ஒருப் பக்கம் மகிழ்ச்சித் தான். ஆனா வேறு விதத்தில மனுஷ நாகரீகம் கெட்டுபோய்கிட்டே இருக்கு! அது வருத்தம் தர்றதா இருக்கு.

பாருங்க பங்காளி! மனுஷன் தனக்குள்ள மூழ்கி, உள்ளே புதைந்து கிடக்கிற மர்ம முடிச்சுகளை அவிழ்க்க மறந்துட்டான். மனுஷன் அனுபவிக்கும் எல்லா இன்பதுன்பங்களுக்கு மனம் தான் காரணம் என்கின்ற விஷயத்தை புரிஞ்சுக்கிட்டா, நரகத்திலேயும் இன்பத்தை அனுபவிக்க முடியும். அதை தெரிஞ்சுக்கொள்ளாததாலே சொர்கத்திலே கூட நரகத்தை உண்டுபண்ணுகிட்டேயிருக்கான். 


நரகத்தைக்கூட சொர்கமாக மாத்தமுடியும் என்கின்ற இரகசியத்தையும் உணர மறுக்கிறான். அதனால கையில இருக்கிறது விலை உயர்ந்த இரத்தினக்கற்கள் என்கின்ற சிந்தனையில்லாம கண்ணாடி கற்கள்னு நினைச்சுக்கிட்டு தூர விட்டு எறிகிறான். சராசரி மனுஷனோட வாழ்க்கையை பத்தி தான் சொல்றேன் பங்காளி!

கொப்பளிக்கிற கோபம்! அதுவும் யார் மேல? தன்னோட உயிரா இருக்கிற நெருங்கியவங்க மேலேயே! பெத்த தாய் மேலே, கட்டிக்கிட்ட தாரத்து மேல, தந்தை மேல, சகோதர சகோதரிகள் மேல, பெத்த பிள்ளைங்க மேல. இப்படி கோபமா வார்த்தைகளை கொட்டி என்னத்தை வாரிக்கிட்டான் சொல்லுங்க!

அடுத்து பாருங்க! பேராசை படுகுழியில மூழ்குறான். அது அவனை கடனில சிக்க வைச்சு அள்ளல்படுத்தி கடைசியில அவனோட வாழ்க்கையையே குடிச்சிடுது.

இப்படியே பொறாமை, வெறுப்பு, அகம்பாவம், தாழ்வுமனப்பான்மை, பயம், அளவுக்கடந்த காம இச்சை, கருமித்தனம், வக்கிர எண்ணம் மத்தவங்களை துன்பப்படுத்திப்பாக்குறது, மிகுந்த சுயநலப்பற்றுன்னு பல பல தீய குணங்களில சிக்கி சின்னாபின்னமாகிறான். என்னமோ அடையணும்னு எண்ணி எப்பவுமே மனநிம்மதியே இல்லாத பேயாட்டம், நாயோட்டம் ஓடிக்கிட்டே இருக்கான். முடிவில மண்டையைப் போடறான்.


நம்ப முன்னோர்களைப் போல புத்திசாலிங்களை எங்கேயும் காணமுடியாது பங்காளி! இந்த துன்பங்களில இருந்து வெளியில வரணும்னா தன்னையே முழுசா அறிஞ்சிக்கணும். மனசுக்குள்ளல தான் எல்லா பாதிப்புகளும் உண்டாகுது, அவைகளை நீர்த்துப்போக செய்து கரைச்சுட்டோம்னா இந்த பாதிப்புகளில இருந்து தப்பிச்சுக்கொள்ளலாம்னு கண்டுபிடிச்சாங்க. உள்ளம் அமைதியோடு இருக்கிற இரகசியத்தை கண்டு உணர்ந்தாங்க. அதை மத்தவங்களுக்கும் சொல்லிக் கொடுத்தாங்க. அது தான் தியான பயிற்சியா பரிணாமம் அடைஞ்சது.

அம்மணி! பரவாயில்லையே தியானம் சூப்பரா செய்றீங்க!



பங்காளி! நான் இப்போ சொல்லப் போறது விபஸ்ஸனா தியான பயிற்சியைப் பத்தி தான். ஒரு பத்து நாள் அமைதியான - எந்த ஒருத் தொந்தரவும் இல்லாம, வெளியுலகத் தொடர்புன்னு எதுவும் வைச்சுக்க முடியாத ஒரு இடத்தில தியானம் கத்துக்கிறதைப் பத்தி என்ன நினைக்கறீங்க?

வேறு எந்த ஒரு வேலையிலேயும் ஈடுபடாம, முழுக்க முழுக்க மௌனம் கடைப்பிடிச்சிட்டு, எழுதறதோ, படிக்கிறதோ, யாருக்கிட்டேயும் பேசறதோ இல்லாம, பத்து நாளும் மௌனம் கடைப்பிடிச்சிட்டு தியானம் மாத்திரம் செய்துக்கிட்டு இருந்தா நமக்குள்ள ஒரு மாற்றம் உண்டாகிறதை உணர முடியும்.

நாடு முழுக்க விபஸ்ஸனா தியான மையங்கள் இருக்கு. http://www.dhamma.org/ என்கின்ற வெப்தளத்தில எல்லா விவரங்களும் இருக்கு. சென்னையிலக் கூட பல்லாவரத்தில இருந்து 7 கிலோமீட்டர் தூரத்தில திருமுடிவாக்கம் என்கின்ற அமைதியான இடத்தில விபஸ்ஸனா தியானம் சொல்லிக் கொடுக்குறாங்க.




இது தான் சென்னையில இருக்கிற 
விபஸ்ஸனா தியான மையம்


இதில ஹைலைட்டான விஷயம் என்னான்னு கேட்டீங்கன்னா இந்த தியானம் சொல்லிக் கொடுக்க எந்த வித கட்டணம்னு ஒண்ணும் கிடையாது. முழுக்க முழுக்க தானத்தினாலத் தான் நடக்குது. பயிற்சி முடிஞ்சுப் போகிறபோது நீங்க, தூய்மையான மனநிலையோடு உங்களால எவ்வளவு பணம் கொடுக்க முடியுமோ அதை மன நிறைவோடு வாங்கிக்கிறாங்க. அதாவது நீங்க பயிற்சியில கலந்துக்கொள்ள உங்களுக்கு முன்னால கலந்துக்கிட்டவங்க தானம் கொடுத்திருக்காங்க. அதேப்போல எனக்கு கிடைத்த மன அமைதி, மனத்தூய்மை இனி வர இருக்கிற மாணவர்களுக்கு கிடைக்கட்டும் என்று தூய மனசோடு நீங்க, உங்க வசதிக்கு என்ன கொடுக்கமுடியுமோ அந்த தொகையை கொடுங்க. அவங்க சந்தோஷமா வாங்கிப்பாங்க.

நேரம் வாய்க்கப்பெற்றவர்கள் கண்டிப்பாக தியானத்தில கலந்துக்கோங்க. கண்டிப்பா உங்க மனசில இருக்கிற விகாரங்களிலில இருந்து வெளிப்பட்டு மன அமைதியையும் சந்தோஷத்தையும் அனுபவிப்பீங்க. 

நான் கிளம்பறதுக்கு முன்னாடி உங்க பார்வைக்கு ஒரு வீடியோவை தர்றதில சந்தோஷம். இது திஹார் ஜெயிலில கிரண்பேடியினால விபஸ்ஸனா தியானத்தை அறிமுகம் செஞ்சப்பின்னாடி சிறைவாசிகள் கிட்ட எந்தவிதமான மாற்றம் வந்ததுன்னு சொல்லுகிற வீடியோ! பார்க்கவே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும். நேரம் இருக்கும்போது பாருங்க! ஒரு சமயம் இந்த வீடியோ வேலை செய்யலைன்னா இந்த லிங்கில சென்று பார்க்கலாம்



தியானம் இப்போ எல்லோருமே கத்துக்க ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. நிறையப்பேரு வர்றாங்க. முக்கியமா வெளிநாட்டு ஆளுங்க வர்றாங்க!

இதெல்லாம் பார்க்கும்போது ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு! பூமி சொர்கபுரியாக மாற வாய்ப்பு இருக்கு! என்னோட கூட இருந்ததுக்கு ரொம்ப நன்றீங்க! கட்டாயம் தியானம் கத்துக்கோங்க! மனக்கவலை, சஞ்சலம் இல்லாம வாழுங்க!

இந்த பதிவு எல்லோர்கிட்டேயும் போய் சேறணும்னு நீங்க நினைச்சா, மறக்காம உங்க ஓட்டுகளை, கீழே இருக்கிற ஓட்டுப் பெட்டிகள்ல போடுங்க மக்கா! நீங்க எல்லோரும் தான் அன்பான பங்காளிங்க ஆச்சே! நான் சொல்லாமலே செய்றவங்க இல்லையா அப்பு?

2 Nov 2010

வாழ்க்கை எல்லாம் போராட்டமா???

பங்காளி! மனுஷனுக்கு மட்டும் ஏன் இத்தனை பாரம்? மனுஷ மனசு, வாழ்க்கை சுழலில சிக்கி, சுத்தி சுத்தி எதையோ தேடி தேடிக் வாழ்க்கை முழுசும் அலுத்து, என்னடா இது வாழ்க்கையின்னு எப்போவாவது ஒருதரமாவது தோன்றி இருக்கா உங்களுக்கு?

காலம் எல்லாம் வாழ்க்கையில போராட்டம் தானா
பங்காளி?

எதைத்தேடி எதை அடைஞ்சோம்? மறுபடி மறுபடி என்னென்னமோ தேடி நம்ப வாழ்க்கையில இதுக் கிடைச்சா சந்தோஷம், அதுக் கிடைச்சா சந்தோஷம்ன்னு நினைச்சு எதன் எதன் பின்னோ ஓடி ஓடி வாழ்க்கை கனவாய் காணல்நீராய், வெற்று சுரைக்காய்கூடாய் இப்படிதானா வாழ்க்கை? இவ்வளவுதானா வாழ்க்கை?

சின்ன சின்ன உயிர், சின்ன சின்ன அறிவுங்க மட்டுமே உள்ள ஜீவராசிகள் எல்லாமும் சந்தோஷமாகத்தானே இருக்குதுங்க.

இறக்கும் வரை இறக்கமுடியாத சுமைகள்!
மனுஷனுக்கு ஏன் சலிப்பு வராதா?
எத்தனை எத்தனை பாரங்கள்!

ஏன் மனுஷனோட வாழ்க்கை மட்டும் இவ்வளவு நெருக்கடியில் சிக்கி இருக்குதுன்னு  எப்போவாவது சிந்திச்சி இருக்கோமா?  

இப்படி எல்லாம் பங்காளி நீங்க சிந்திக்கிறதுண்டுன்னு சொன்னீங்கன்னா நீங்க ஞானம் அடைகிற பாதையில நடக்கறீங்கன்னு அர்த்தம்.

விட்டு விடுதலை யாகிநிற் பாயிந்தச்
சிட்டுக் குருவியைப் போலே

எட்டுத் திசையும் பறந்து திரிகுவை
ஏறியக் காற்றில் விரைவொடு நீந்துவை
மட்டுப் படாதெங்கும் கொட்டிக் கிடக்குமிவ்
வானொளி யென்னும் மதுவின் சுவையுண்டு

மேல சொன்னது பாரதியோட ஞான வார்த்தைகள். இதைப் போல விட்டு விடுதலையாகி சிட்டுக்குருவியைப் போலவே நாம் மகிழ்ந்திருக்க வேண்டாமா?

மனுஷனும் இந்த ப்ரபஞ்சத்தின் ஒருத் துண்டுதானே? அவனுக்கு மட்டும் இன்பம் கொடுக்காமல் நடந்துச்சென்றுவிடுமா இந்த ப்ரபஞ்சம். ஆனால் நடைமுறையில் பார்ப்பது என்ன பங்காளி?

உலகத்தில பைத்தியக்காரன்க அதிகமா ஆகிட்டிருக்காங்க. அதிக அதிகமாய் படிக்க படிக்க, வாழ்க்கையிலேயே நடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டோம். தற்கொலைகள் எத்தனை எத்தனை! 7 வயசு பிஞ்சுகள் எல்லாம் கூட தற்கொலை செய்து செத்து மடியுதுன்னு செய்திக்கேட்டு பதராம இருக்க முடியலையே பங்காளி! மனசு நிறைய நிறைய வாழ்க்கை வெறுத்து கனக்குதே!

ஐயோ! என் மாந்தர் இனமே! உனக்கு வந்த இந்த இழி நிலையை அந்த எட்டுக்கால் பூச்சியும், வண்ணத்துப்பூச்சியும் கேலி செய்து சிரிச்சி பேசிக்கிட்டு இருந்துச்சே நேத்து, அந்த அந்திசாயும் நேரத்தில, அதோ அந்த மாமரத்து கிளை மேல உட்கார்ந்துக்கிட்டு. நீங்க அதைக் கேட்கவில்லையா? நான் கேட்டேனே பங்காளி! நீங்க எப்படி மிஸ்பண்ணீங்க. ஒருவேலை காதில ஹெட்ஃபோன் மாட்டிகிட்டு FM ரேடியோ கேட்டிட்டு இருந்தீங்களோ என்னமோ?   

வாழ்வோமே பங்காளி ஏகாந்தமாய், எல்லா கட்டுக்களையும் அறுத்து எறிந்துவிட்டு முடியுமானால் முழுவதையும் எரித்துவிட்டு. அதுக்குத்தான் வழியிருக்குன்னு சொல்ல வந்தேன் பங்காளி!

உடல் சார்ந்த வாழ்க்கை வாழும் வரைக்கும் நமக்கு விடுதலைக் கிடைக்காது. என்ன வேணும்னாலும் சாப்பிடுங்க, என்ன வேணும்னாலும் செய்யுங்க, என்ன வேணும்னாலும் உடுத்துங்க, எங்க வேணும்னாலும் போங்க, எல்லாம் வெறும் நிலைத்து செல்லாத அனுபவங்களே!

ஒரு அனுபவம் முடிஞ்சப்பின்னாடி அந்த அனுபவத்தை விட வேறு எதாவது புதுசா, சொகுசா பலபல தினுசா கிடைக்குமான்னுத் தான் மனசு ஏங்குது. அதனாலத் தாங்க பங்காளி இத்தனை குழப்பங்களும், போராட்டங்களும்.

வாழ்க்கையை முழுசா ஏத்துக்கப் பழகணும் பங்காளி! துன்பங்கள் தவிர்க்கபட வேண்டியவை அல்ல தெரியுமா பங்காளி? அவைகளைக் கடந்து செல்ல வேண்டும் என்றே உங்களுக்கு பாடம் நடத்த வருகின்றன. ஒருத் துன்பத்தை மகிழ்ச்சியா கடக்க ஆரம்பிச்சிட்டா உங்க வாழ்க்கையில ஒருப்படி முன்னேறி செல்றீங்கன்னு அர்த்தமுங்க.

உண்மையை சொல்லப் போனா வாழ்க்கையில, உலகத்தில இன்பமும் இல்லை துன்பமும் இல்லை. எல்லாம் மனசுப் போடுகிற கணக்குத்தான். சின்ன வயசுல சேத்தில விளையாடுறது, மழையில நினைஞ்சு கூத்தடிக்குறது சந்தோஷ அனுபவம். ஆனா வளர்ந்தப்பின்னாடி அதுவே பிடிக்காம வெறுக்கப்படுகின்ற அனுபவமா போகுதில்ல.

வாழ்க்கையில வெறுப்பு வர்றது சகஜமான ஒரு விஷயமா போச்சு! என்ன செய்ய நெருக்கடி நிறைஞ்ச காலத்தில வாழறோமே! அந்த மாதிரி மனசு சஞ்சலத்தில மாட்டிக்கிட்டா எப்படி சமாளிக்கிறதுன்னு கேட்டுக்றீங்க இல்ல பங்காளி?

ஒருச் சின்ன தியானம் சொல்லிக்கொடுக்கிறேன். எப்பவெல்லாம் உங்க மனசு சஞ்சலப்படுதோ அப்போ தனியா ஒரு இடத்திலப்போய் யாரும் உங்களை தொந்தரவு செய்ய முடியாத ஒரு அறையில் போய் உட்காருங்க. சாதரனமா உட்காருங்க, முதுகை, நேராகவும், தளர்வாகவும் வைச்சு, கண்களை மூடி உங்க மூச்சுக்காத்தை கவனியுங்க. உள்ளேப்போகிற மூச்சு, வெளியேபோகிற மூச்சு, நீங்க எதனையும் கட்டுப்படுத்தாதீங்க. இயல்பாய் வருகிற போகிற மூச்சுக்காத்தை கவனியுங்க. போதும்.

உங்க மூச்சுக்காத்தை கவனிக்க முடியாம மனசு எங்கெங்கோ அலைப்பாயும். கண்டுக்காதீங்க! மறுபடியும் மூச்சுக்காத்தை கவனியுங்க. ஒரு அரை மணிநேரம் இப்படி செய்தா உங்க சஞ்சலம் நீங்கறதை பார்க்கமுடியும்.

மனசு கவலையில்லாம எப்போதுமே லேசா இருந்தா எவ்வளவு நல்லாஇருக்கும். அனுபவிச்சிப் பாருங்க!

இன்னமும் தியானத்தைப் பத்தி, ஆன்மீகப்பாதை எப்படி நம் வாழ்க்கையில மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவரும் என்கிறதைப் பத்தி எல்லாம் பேசுவோமே! கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு கூடவே வந்தா சந்தோஷம்.




இந்த பதிவு எல்லோர்கிட்டேயும் போய் சேறணும்னு நீங்க நினைச்சா, மறக்காம உங்க ஓட்டுகளை, கீழே இருக்கிற ஓட்டுப் பெட்டிகள்ல போடுங்க மக்கா! நீங்க எல்லோரும் தான் அன்பான பங்காளிங்க ஆச்சே! நான் சொல்லாமலே செய்றவங்க இல்லையா அப்பு?