கடி ஜோக்ஸ்ங்க....ஜாலியா கடிச்சிருக்கேன்....

ஒரு ஊர்ல சீனுவும் பானுவும் ஃப்ரெண்ட்ஸாம். ஒருத்தரை ஒருத்தர் ரத்தம் வந்து ஆஸ்பிட்டல்ல அட்மிட் பண்ற அளவுக்குக் கடிச்சிப்பாங்களாம். நீங்களே பாருங்க பங்காளி! எப்படியெல்லாம் கடிச்சிக் குதறி எடுக்குறாங்கன்னு...

அம்மணிக்கு தைரியம் ஜாஸ்திங்கோ...
கடிச்சிக் குதறினாலும் சிரிக்கிறதைப் பாருங்க

 சீனு: பானு! இதைக் கேளேன்! சமையல் செய்றதுக்கு விறகே இல்லாம கஷ்டப்பட்டானாம் ஒருத்தன். அப்புறம் ரொம்ப சிரமபட்டு எறும்பை வைச்சித் தான் சமாளிச்சானாம். அவன் என்ன செய்திருப்பான் சொல்லு?

பானு: ம்...ம்..ம் ஒண்ணும் தெரியலையே! நீயே சொல்லிடு சீனு!

சீனு: அவன் யூஸ் பண்ணது.....

கட்டஎறும்பு. என்ன காதுல இருந்து ரத்தம் வருது. ரொம்ப கடிச்சிட்டேனோ?

பானு: ஆமாம் கடித் தாங்கல! சரி நான் ஒண்ணு கேட்கிறேன். அதுக்குப் பதில் சொல்லேன் பார்க்கலாம். மார்க் ஷீட்டுக்கும், பெட்ஷீட்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம் சொல்லு?

சீனு: ம்ம்ம்ஹும்... தெரியலை பானு. நீயே சொல்லிடுப் ப்ளீஸ்!

பானு: சரி சொல்றேன் கேளு! மார்க் ஷீட்டில் மார்க் இல்லன்னா கவலைப் படுவாங்க. ஆனா பெட்ஷீட்டில மார்க் இருந்தா தான் கவலைப் படுவாங்க. எப்படி? ராணி அம்மா கலக்கிட்டேன் இல்ல?

சீனு: கலக்கலா? கடியா கடிச்சிப்புட்டு கலக்கல்னா சொல்றே!!!???

சரி! இதுக்கு பதிலை சொல்லுப் பார்க்கலாம்! ஒருத்தனுக்கு நீச்சல் தெரியாதாம். அவன் ஆத்தைக் கடக்கும் போது போட்ல இருந்து எப்படியோ தவறி தண்ணிக்குள்ள விழுந்திட்டானாம். அவன் உடம்பு எல்லாம் மூழ்கிப் போச்சி. ஆனா தலைமட்டும் தான் மேல தெரியுதாம். எப்படி சொல்லு?

பானு: ம்...ம்.. ஆங்! கண்டுபிடிச்சிட்டேன். அவன் சரியான மரமண்ட. விடை சரியா? ஏன்னா மரம் தான் தண்ணியில முழுகாதே!

சீனு: அட! நீயும் என்னைப்போல புத்திசாலியா மாறிட்டு வர்றியே. பரவாயில்லையே!  சரி! ரூபா நோட்டில காந்தி ஏன் சிரிக்கிறாரு?

பானு: அட! இதுக்கூட தெரியாதா உனக்கு? அவரு அழுதா, ருபா நோட்டு நினைஞ்சுடும் இல்ல. எப்படி நம்ப ஆன்சர்?

சீனு: சரி! இதெல்லாம் கரைக்டாதான் சொல்லிட்டே. இந்த கேள்விக்கு சரியா பதில் சொல்லுப் பார்ப்போம். ஒருத்தன் காட்டில தன்னந்தனியா மாட்டிக்கிட்டான். வழி மறந்துப்போச்சு. திடீர்ன்னு பார்த்தா ஒரு சிங்கம் எங்கிருந்தோ மறைஞ்சி வந்து, அவன் மேல பாய்ஞ்சது. ஆனா, கொஞ்ச நேரம் பொருத்து அது முகம் சுளிச்சிக்கிட்டே அவனை விட்டு ஓடியேப் போச்சு. அது ஏன்னு சொல்லுப் பார்ப்போம்.

பானு: ம்...ம்..ம் ஒன்னும் தெரியலையே! நீயே சொல்லிடு சீனு!

சீனு: விடை தெரியலையா? அவன் சரியான மாங்கா மடையன்.  ஒரே புளிப்பு! வாயில வைக்கவே முடியல. சிங்கம் அவனோட முகத்தைக் கடிச்சதுமே நாக்குல சுர்றுன்னு புளிப்பு பட்ட உடனே அது ரொம்ப டென்ஷன் ஆயிடிச்சாம். அதனால தான் அப்படி ஒரு ஓட்டமா ஓடிப் போச்சாம் அந்த அறிவுக்கெட்ட சிங்கம்.

பானு: ஹையோ! ஹையோ! யாராவது என்னைக் காப்பாத்துங்களேன். இந்த சீனுவோட கடி தாங்க முடியலையே! ஆண்டவா ஏன் இந்த சீனுவை எனக்கு ஃப்ரெண்டா படைச்சே. நான் என்ன பாவம் செய்தேன்? எனக்கேன் இவ்வளவுப் பெரிய தண்டனை?

நான் சும்மா சொன்னேன் சீனு! கடி சூப்பர் கடி தான் சீனு! என் அளவுக்கு இல்லைன்னாலும் ஓரளவுக்கு நீயும் புத்திசாலி தான்னு ஒத்துக்கறேன்.

இவங்க கதை முடிஞ்சது...

 

ஒரு வீட்டில, ஒரு அம்மா பொண்ணு பேசிக்கிறாங்க. என்னான்னு நீங்களே கேளுங்க...

வாணி: அம்மா! ஊருக்குப் போறேன். எந்த ட்ரஸ் எடுத்துக்கட்டும்?

வேணி: அட்ரஸ் எடுத்துக்கமா. (இனி வருவதை சிவாஜி குரலில் படிக்கவும்) மத்த ட்ரஸ் இல்லைன்னா கூட ஊரல போய் வாங்கிக்கலாம். ஆனா அட்ரஸ் இல்லைன்னா எங்கப் போய் வாங்குவ?

பழக்கடையில் என்ன காமெடி நடக்குதுன்னு நீங்களே பாருங்களேன்...

பழம் வாங்க வந்தவர்: ஏம்பா! ஆரஞ்சுப் பழம் இருக்காப்பா?

பழம் கடைக்காரர்: இல்லைங்க

பழம் வாங்க வந்தவர்: சரி! பப்பாளிப் பழம் இருக்காப்பா?

பழம் கடைக்காரர்: அதுவும் இல்லைங்க

பழம் வாங்க வந்தவர்: சரி! செர்ரிப் பழம் இருக்காப்பா?

பழம் கடைக்காரர்: அதெல்லாம் நம்ப கிட்ட இல்லைங்க

பழம் வாங்க வந்தவர்: என்ன நீங்க எதைக்கேட்டாலும் இல்லை இல்லைன்னு சொல்றீங்க. சரி! அட்லீஸ்ட் ஞானப்பழமாவது இருக்கா இல்லையா?

பழம் கடைக்காரர்: என்னது ஞானப்பழமா? எங்கிருந்து சாரு வர்றீங்க? கீழ்பாக்கமா?

பழம் வாங்க வந்தவர்: அமாம்பா எப்படி கரைக்ட்டா கண்டுபிடிச்சே?

பழம் கடைக்காரர்: ஆமா இதைக் கண்டுப்பிடிக்க விஞ்ஞானி அப்துல் கலாமா வருவாரு! கடைவைக்கிறதுக்கு முன்னாடி நானும் கூடக் கொஞ்ச நாள் அங்கே தானுங்க இருந்தேன். அங்கிருந்து தப்பிச்சி வந்த கேஸா நீங்க. இங்கேயே இருங்க! அவங்களுக்கு ஃபோன் செஞ்சு உங்களைக் கூட்டிட்டுப் போகச் சொல்றேன்.    

ஒரு மொக்கை தத்துவம்:

ஒரு சில விஷயங்கள் மட்டும் மாறாதுங்க. கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி மிஸ்ஸானாலும் மிஸ்ட் கால் தான். கல்யாணத்துக்கு பின்னாடி மிஸ்ஸானாலும் மிஸ்ட் கால் தான்.

கல்யாணம் ஆயிடிச்சேன்னு அதை யாரும் மிஸஸ்ட் கால்னு சொல்ல மாட்டாங்க.

பங்காளி! எப்படியோ ஆசை தீர உங்களை கடிச்சிட்டேன். பதிலுக்கு நீங்களும் என்னைக் கடிக்கலாமே தவிர அடிக்கக் கூடாது. சொல்லிட்டேன் டீலா??? நோ டீலா...???

ரொம்ப கடிச்சிட்டேன்னு கோபப்பட்டு ஓட்டுப் போடாம போயிடாதீங்க! உங்க கோபத்தைக் காட்டத்தான் கருத்துப் பெட்டி இருக்கே மக்கா!

குறிப்பு: அப்புறம் ஒரு விஷயம் இந்த மாசம் 8 ஆம் தேதியில இருந்து 24 ஆம் தேதி வரைக்கும் தியான முகாமில கலந்துக்கொள்ள ஜெய்பூர் கிளம்பறேன். அதனால கடைக்கு லீவு விட்டுட்டேன். என்னால கடையை திறக்க முடியாது. நீங்க யாராவது கடைக்குள்ள வரணும்னு நினைச்சா தாராளமா எப்போதும் போல வாங்க. ஆனா எதாவது கேள்விகள் இருந்தா 24 ஆம் தேதி அன்னைக்கு பதில் சொல்றேன். வர்டா மாப்பு!

எந்திரனைப் பார்ப்போம்! நாட்டையும் நினைப்போம்!

ராசா! வாங்க பங்காளி! இன்னைக்கு எந்திரன் சக்கப்போடு போடுதாமில! ரொம்ப சந்தோஷம்பா!

தல! பட்டையை கிளப்பிட்டீங்க போல!
வாழ்த்துக்கள் தல!

ஆமா ரவி பங்காளி! நம்ப தலைவரு கலக்கி இருக்காருப்பா! ஐயோ! செம தூள்!  Chance-ஏ இல்லப்பா! படம் வர்றதுக்கு லேட்டானாலும் செம லேட்டஸ்டா வந்து தூள் பண்ணிட்டாரு தெரியுமா? எத்தனை முறை வேணும்னாலும் பார்க்கலாம். ஏன் பங்காளி! நீங்க இன்னும் பார்கலைப் போல இருக்கே?

ஆமாம்பா எனக்கும் ஆசையாத்தான் இருக்கு. கண்டிப்பா பார்ப்பேன்! கொஞ்சம் சத்தமெல்லாம் அடங்கட்டும்னு காத்திருக்கேன். கொஞ்ச நாள் கழிச்சி நிதானமா பார்க்கலாம்ன்னு யோசிச்சிட்டு இருக்கேன். அப்போ டிக்கட் விலையும் நார்மலா இருக்குமில்ல.

அதுவும் சரிதான். நம்ப அளவுக்கு நீங்க தீவிரம் இல்லைங்கிற விஷயத்தை நான் மறந்தேப் போயிட்டேன்.

ஆமாங்க ராசா! நாடு முழுக்க இதேப் பேச்சா இருக்கே, அப்புறம், இன்னைக்கு காந்தி பிறந்த நாள். அதை யாராவது ஞாபகம் வைச்சிருக்காங்களாப்பா? நாம யாருமே அதை ஞாபகம் வைச்சிருக்கிற மாதிரியே தெரியலையே! இதை நினைச்சா மனசு சங்கடப்படுது.

ஓ ரவி! இன்னைக்கு காந்தியோட பிறந்தநாளா? அது தான் டாஸ்மார்க் கடை மூடி இருக்கா.  “இன்று விடுமுறைன்னு” போர்ட் கூட போட்டிருக்காங்க! ஆமாம் அதைப் பார்த்தப்பின்னாடி தான் தெரிஞ்சது.

ஆமாம்பா! ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு! இது என்ன ஒரு மோசமான நாகரீகம்னு தெரியலேயேப்பா. நாட்டுக்காக பாடுபட்டு பல தியாகங்களை செய்த நம்ப தலைவருங்களை நினைக்கிறதுக்குக் கூட ஆள் இல்லையேப்பா. அவரு பிறந்தநாளிலக் கூட சினிமா படங்களா போடறான் டீவியில. என்னக் கொடுமை சரவணன்!

நாட்டில இன்னைக்கு இருக்கிற பல அவலங்களுக்கு நாம சரியானபடி நம்ப தலைவருங்களை பத்தி தெரிஞ்சி வைச்சுக்கலைன்னு தான் காரணம் சொல்வேன். 

சினிமாவை பாருங்க! அது நம்ப பொழுதுப் போக்குக்கு முக்கியமான விஷயம்தான். வாழ்க்கையில பொழுதுப்போக்கும் வேணும் தான். அதை வேண்டாம்னு யாரும் சொல்லல. அவங்க நடிப்பை ரசிங்க! அதையும் வேணாம்னு யாரும் சொல்லலை. அதே சமயம் நம்ப நாட்டைப் பத்தியும் நினைக்கணும் இல்லையா?

நாட்டோட எதிர்காலம், ஏன் இந்த உலகத்தோட எதிர்காலமே, இளைஞர்களோட கையில இருக்குன்னு சொல்றாங்க. அந்த இளைஞர்கள் நல்ல சிந்தனைகளை வளர்த்துக்க வேணும் இல்லையா?

வெறித்தனமா நடிகர்களுக்கு ரசிகர் மன்றங்களை அமைச்சி, நடிகர்களோட வாழ்கையை மேம்படுத்துறதுதான் தங்களோட வாழ்க்கை இலட்சியம்னு, தங்களோட வாழ்க்கையை பாழாக்கிறவங்க எண்ணிக்கை கூடிக்கிட்டேப் போகுதேப்பா நாட்டில. இந்த அவல் நிலை மாறணுமா இல்லையா ராசா?

ரவி! நீங்க சரியாத் தான் சொல்றீங்க! நீங்க ஒன்னு கூர்ந்துக் கவனிச்சா, ஒரு விஷயம் நல்லா தெரியும், நாம, தலைவர்களை நம்ப மக்களுக்கு அறிமுகம் செய்கிற விதமே தப்பா இருக்கேப்பா. 


காந்தியை பத்தி படிச்சிக்கோ! 5 மார்க் கேள்விகள்ல வரும், பெரியாரைப் பத்தி படிச்சிக்கோ! 10 மார்க் கேள்விகள்ல வரும். இந்தியவிடுதலையைப் பத்தி படிச்சிக்கோ! கட்டுரை டைப் கேள்வியா வரும்ன்னு சொல்லி சொல்லித்தானே வாத்தியாருங்க பாடம் நடத்துறாங்க. இது ரொம்ப தப்பான விஷயம் இல்லையா பங்காளி?

அதனாலத் தான் நாம்ப எல்லோருமே, பள்ளிக்கூடத்தை விட்டதோட நம்ப தலைவருங்களைப் பத்தின நினைப்பையும் விட்டுடறோம். பாடமா படிக்கிறதால அவங்கமேல மதிப்பு வர்றதுக்கு பதிலா வெறுப்பு இல்ல வருது எல்லோருக்கும். மார்க்குக்காக படிச்சா, மார்க்கு வாங்கியப்பின்னாடி அதெல்லாம் பயன் இல்லைன்னு தானே நினைக்கத் தோணும். நீங்களும், நானும் கூட அப்படிதானே படிச்சோம். ஈடுபாட்டோடையா அவங்களைப் பத்தி படிச்சோம்? இல்லையே ரவி! 

ரொம்ப எளிமையா அவங்களைப் பத்தி, கதை வடிவில, நாடகம் வடிவிலன்னு, கலைகள் மூலமா நம்ப தலைவருங்களை, இளைய தலைமுறையினருக்கு அறிமுகம் செய்ய தவறிட்டோமே. அதோட விளைவு தானே இதெல்லாம்.

சரியா சொல்லிட்ட ராசா! இந்த வீனாப்போனக் கல்வி முறை தாம்பா இதுக்கெல்லாம் காரணம்.

அமெரிக்காவிலப் பாரு ஆப்ரஹாம் லிங்கனை பத்தி, மார்டின் லூதர் கிங்கைப் பத்தி எல்லாம் இன்னைக்கு இருக்கிற பொடிப் பசங்க எல்லாங்கூட நல்லா தெரிஞ்சி வைச்சிருக்காங்க. அவங்கெல்லோரும், அவங்களோட தலைவருங்களைப் பத்தி சொல்லும்போதே பெருமையா சொல்றாங்க. கேட்கிற நமக்கே ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு. 


அவங்க கல்வி முறை அந்த அளவுக்கு பக்குவமா அவங்களோட தலைவருங்களை, அவங்ககிட்ட கொண்டுபோய் சேர்திருக்கு.

அதுமாதிரி நம்ப நாட்டிலேயும் உடனடியா கல்வி முறையை மாத்தி சீரமைச்சாத்தான் இதுக்கெல்லாம் ஒரு விடிவுக்காலம் பிறக்கும்ப்பா! அதுவரைக்கும் பெற்றோர்கள் தான், அந்த பொறுப்பை எடுத்துக்கணும். நாட்டுத் தலைவருங்களைப் பத்தி பக்குவமா, தங்களோட பிள்ளைங்களுக்கு சுவாரஸ்யமா எடுத்துச் சொல்லணும்.

ஆமாங்க ரவி! நீங்க சொல்றது நூத்துக்கு நூறு உண்மை. நான் கூட, நீங்க சொன்ன வழிமுறையை ஃபாலோ பண்ணப்போறேன். இன்னைக்கி உங்ககிட்டப் பேசினதில ரொம்ப நல்ல விஷயம் ஒன்னுத் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். சரி! ரவி வரேன்பா! அப்புறமா சந்திக்கலாம்.

தாத்தா! எந்திரனையும் பார்போம்!
அதேசமயத்தில உங்க பிறந்த நாளையும்
மறக்கமாட்டோம்!

பங்காளி! இந்த ரெண்டு நண்பர்கள் பேசிகிட்டதை கேட்டீங்க இல்ல? நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க, அவங்க சொன்ன கருத்தைப் பத்தி? ஒரு வரி சொல்லிட்டுப் போனீங்கன்னா, எனக்கு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கும் சொல்லுங்க!                

இந்த பதிவு எல்லோர்கிட்டேயும் போய் சேறணும்னு நீங்க நினைச்சா, மறக்காம உங்க ஓட்டுகளை, கீழே இருக்கிற ஓட்டுப் பெட்டிகள்ல போடுங்க மக்கா! நீங்க எல்லோரும் தான் அன்பான பங்காளிங்க ஆச்சே! நான் சொல்லாமலே செய்றவங்க இல்லையா அப்பு?

              

வேலையில்லா திண்டாட்டமே போ! போ! போ!

குறிப்பு: பங்காளி! காந்தி பிறந்த நாளை முன்னிட்டு இந்த வாரம் முழுசும் காந்திய சிந்தனைகளை பதிவில் போடுறேன். உங்க ஆதரவை நோக்கி நிற்கிறேன்...

தாத்தா! உங்களை எப்பவுமே
மறக்காம இருப்போமாக!

காந்தித் தாத்தா வேலைவாய்ப்பற்ற அவல நிலையை, வறுமையை எப்படி போக்கிடலாம்ன்னு சொல்றாரு பாருங்க! வாங்க! அவரு சொல்றதை கூர்ந்து கவனிப்போம்.

நாம் வறுமையை நோக்கிச் சென்றுக்கொண்டே இருக்கிறோம். அதற்குக் காரணம் என்ன என்றுத் தெரியுமா? நம்முடைய 7 இலட்ச கிராமங்களையும் பாராமுகமாக கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோம். அவைகளை மேலும் மேலும் சுரண்டலுக்கு உட்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

வறுமையின் கோரப்பிடியில் இன்றைய இந்தியா! ஒருக் காலத்தில் தேனும் பாலும் ஆறாக ஓடியதாக வரலாறில் படிக்கிறோம். ஆனால் இன்றோ இந்த இழி நிலையில் நாம்!

சில தவறான புரிதல்கள் காரணமாகவே நாம் இந்த வறுமையில் பிடியில் சிக்கி இருக்கின்றோம். நாம் ஒரு விஷயத்தை நன்குப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். கிழக்கத்திய நாகரீகத்திற்கும் மேற்கத்திய நாகரீகத்திற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. இந்த வித்தியாசம் எப்படிபட்டதென்று பொதுவாகவே அவ்வளவாக புரிந்துக் கொள்ளப்படவில்லை.

நம்முடைய புவியியல் அமைப்பு, நமது வரலாறு, நம்முடைய வாழும்முறை எல்லாமுமே மேற்கத்திய நாகரீகத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுப்பட்டுள்ளது. நம் நாட்டின் நிலப்பரப்பை கணக்கில் கொண்டால் நம்முடைய ஜனதொகையின் அடர்த்தி அதிகமாக இருக்கிறது. இது மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு சிறிதும் பொருந்தாத விஷயமாக இருக்கிறது.  

எங்கே, ஜனதொகையின் நெருக்கடி அதிகமாய் இருக்கிறதோ, அங்கே அந்த நாட்டின் பொருளாதாரமும், நாகரீகமும், அங்கிருக்கும் நிலைக்கேற்பவே இருக்கும். இப்படிபட்ட பிரச்சனைகள் இல்லாத நாடுகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவே முடியாதபடி வேறுபட்டு இருக்கும். இயற்கைக்கு ஏற்புடைய விதி இதுவே.

குறைந்த ஜனதொகைக் கொண்ட அமெரிக்கா போன்ற நாட்டிற்கு, வேலைகளை எளிதில் செய்ய பல விதமான இயந்திரங்கள் தேவைப்படும். இந்தியநாட்டில் கோடிக்கணக்கானவர்கள் வேலையற்று வாடும் நிலையில் உழைப்பைக் குறைக்கும் இயந்திரங்கள் தேவையே இல்லை.

அதிகமானோர் வாழ்வதற்கு வழியின்றித் தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். விளை நிலத்தின் மீது அளவுக்கும் அதிகமானோர் சார்ந்திருக்கும் அவல நிலையில் தான் நாம் இன்று இருக்கின்றோம். போதுமான சம்பாத்தியம் இல்லாமல் துன்பபடும் கணக்கற்ற ஏழைகள். இது ஒருபுறம் இருக்க, இந்தியாவின் தற்போதைய ஜனதொகையான 35 கோடி (1935 கணக்குப்படி) மக்களுக்கு போதுமானதாக விவசாய விளை நிலங்கள் இல்லையென்று சொல்வதை நான் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டேன்.

நான் உறுதியாகச் சொல்வேன்! இன்றுக் கிடைக்கக்கூடிய விளைநிலங்களை சரியான முறையில் பயன்படுத்தினால் எல்லோருக்குமே உணவளிக்க முடியும். நாம் அதற்கான வழிவகைகளைக் காணவேண்டும். அவ்வளவு தான்! அதற்கான ஆக்கபூர்வமான சிந்தனைகளும், செயல்திறனும் இருந்தாலே போதுமானது.

இந்த இழிந்த நிலைக்குத் தீர்வாக நான் சொல்வது என்னவென்றால், ஏழை எளிய கிராம மக்களைப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களில் ஒருவராக அவர்களை எண்ணுங்கள். அவர்கள் நல்ல முறையில் விவசாயம் செய்து நல்லப் பலன்களை அடைய அவர்களுக்கு உதவுங்கள். நாம் அவர்கள் என்ன விளைவிக்கிறார்களோ அவற்றை மட்டும் நுகர்ந்து திருப்திக் காண்போம். அவர்கள் வாழ்வதுப் போன்றே நாமும் எளிமையாக வாழ்வோம்.

பணக்காரர்கள் தங்களின் தேவைக்கும் அதிகமாய் பொருட்களை சேர்த்துக் குவிக்கின்றனர். அதனால் அவை கவனிப்பாரற்று வீனாகின்றன. அதே சமயம் ஏழைகள் பட்டினியால் அவதியுற்று செத்து மடிகின்றனர். உண்மையான நாகரீகம் என்பது பொருட்களை வாங்கிக் குவிப்பதன்று. அது சுயமாகவே தேவைகளை சுருக்கிக்கொள்ளுதல் ஆகும்.

அப்படி தேவைகளை குறைத்துக் கொண்டோமானால், உண்மை மகிழ்ச்சி - நீடித்த திருப்தி நமக்குள் உண்டாகும். இதுவே நாம் ஆக்கபூர்வமாக சேவை செய்வதற்கு ஊக்கத்தையும் ஆக்கத்தையும் கொடுக்கும். இந்த நிலையை அடைதல் எளிதன்று என்று எனக்கும் நன்றாகவே தெரியும். முதலில் சிந்தனை விதைகள் மனத்தில் தூவி அவை முளைத்து மரமாகும் வரைக்கும் விடாமுயற்ச்சியுடன் முயன்றால் இது கைக்கூடும்.

இயற்கையாய் இருக்கும் வளத்தினை நமக்குள் பகிர்ந்துக்கொண்டால் வறுமையையும், வேலையில்லா திண்டாடத்தையும் எளிதில் போக்கிக் கொள்ளமுடியும்.

திரும்பவும் நாளைக்கும் நம்மிடையே வந்துப் பேச இருக்காருங்க நம்ப காந்தித் தாத்தா.

உங்களுக்கு அவர் சொன்னதைப் பத்தி என்னக் கருத்து இருக்குதுங்க. சும்மா சொல்லிட்டுப்போங்க. உங்க கருத்தைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கிறதில ஒரு ஆர்வம் தான்.

இந்த பதிவு எல்லோர்கிட்டேயும் போய் சேறணும்னு நீங்க நினைச்சா, மறக்காம உங்க ஓட்டுகளை, கீழே இருக்கிற ஓட்டுப் பெட்டிகள்ல போடுங்க மக்கா! நீங்க எல்லோரும் தான் அன்பான பங்காளிங்க ஆச்சே! நான் சொல்லாமலே செய்றவங்க இல்லையா அப்பு?

கிராமங்களே எழுந்து நில்லுங்கள்!

குறிப்பு: பங்காளி! காந்தி பிறந்த நாளை முன்னிட்டு இந்த வாரம் முழுசும் காந்தியின் சிந்தனைகளை பதிவில் போடுறேன். உங்க ஆதரவை நோக்கி நிற்கிறேன்...

காந்தி தாத்தா கிராமங்களின் மலர்ச்சிப் பற்றி என்ன சொல்றாரு கேட்போம் வாங்க பங்காளி!

உங்களுக்கு தலை
வணங்குகிறோம் தாத்தா...

 என்னுடைய எண்ணத்தில் கிராம சுயராஜ்ஜியம் என்பது ஒரு முழுமையான குடியாட்சியாகவும், இன்றியமையாத தேவைகளுக்காக வேறு வெளி இடங்களைச் சாராது,   தன்னிச்சையான ஒரு அமைப்பாகவும் இருக்க வேண்டும். அதேப்போல், எங்கு சார்ந்திருத்தல் அவசியமாகிறதோ அங்கு பிற ஊர்களுடன், நகரங்களுடன் ஒத்து உதவி வாழுகின்றதாகவும் அது இருக்க வேண்டும்.

அதனால் ஒவ்வொரு கிராமத்தின் முக்கியமான சிந்தனை தன்னுடைய தேவைக்குத் தகுந்த உணவு தானிய உற்பத்தியும், ஆடைகளுக்குத் தேவையான பருத்தி உற்பத்தியும் எவ்வாறு செய்துக்கொள்வது என்பதனைச் சுற்றியே இருக்க வேண்டும்.

அந்தக் கிராமம், கால்நடைகளை சிறந்த முறையில் பராமரித்துக் கொள்வதாக இருக்கவேண்டும். பெரியவர்கள் மற்றும் சிறியவர்களுக்கு தேவையான விளையாட்டு மைதானங்களும், பொழுது போக்கு பூங்காக்களும் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும்.

அதிகமாய் இருக்கும் விளைநிலங்களில், கஞ்சா, புகையிலை ஓபியம் தயாரிக்கப் பயன்படும் கசகசா போன்ற போதை பொருட்களைத் தவிர்த்து மற்ற பணப்பயிர்களை விளைவித்துக் கொள்ளும்படி இருக்கும்.

அந்த கிராமத்தில் கிராமிய கலைகளை நடத்துவதற்க்கான ஒரு நாடக அரங்கமும், பள்ளிக்கூடமும், பொது நிகழ்ச்சிகளுக்கான சமூகக் கூடமும் இருக்கும். எல்லா மக்களுக்கும் நல்ல தூய்மையான குடிநீர் வழங்கப்படுவதாகவும் இருக்கும். இந்த திட்டம் சரியானபடி செயல்படுவதற்கு மேல்நிலை தொட்டிகள் மற்றும் கிணறுகள் அமைந்து இருக்கும்.

இந்த கிராமங்களில், பிள்ளைகளுக்கு உயர்நிலை வரையிலும் கட்டாயக் கல்வி ஆக்கப்பட்டிருக்கும். எல்லா செயல்பாடுகளும் கூட்டுறவு முறையில் நடக்கும்படி இருக்கும். இப்போது இருப்பதைப் போன்று தீண்டாமையும் சாதிகளும் இல்லாதிருக்கும்.

கிராம நிர்வாகம் பஞ்சாயத்தினால் நடத்தப்படும். பஞ்சாயத்தில் 5 உறுப்பினர்கள் இருப்பார்கள். இந்த உறுப்பினர்கள் வருடத்திற்கு ஒரு முறை தேர்தலின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். வாக்களிக்கப்பவருக்கும் தேர்தலில் நிற்பவருக்கும் குறைந்தப்பட்ச தகுதி இருக்க வேண்டியதாய் இருக்கும்.

சேவை மனம் கொண்ட கிராம சேவகர்கள், கிராமங்கள் மலர்ச்சி பெறுவதற்காக முயல்வார்கள். கிராமங்கள் தங்களின் திறமையை நன்கு வளர்த்துக் கொள்வதால் அவை தயாரிக்கும் பொருட்களுக்கு நல்ல சந்தை உருவாகும்.

ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் கிராம கவிஞர்கள், கிராம கலைஞர்கள், கிராம கட்டிட கலை வள்ளுனர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இருப்பர். சுருக்கமாக சொல்வதென்றால் கிராமங்களில் எல்லோருடைய தேவையையும் பூர்த்திச் செய்வதாக எல்லா வளமும் நிறைந்து இருக்கும். 

இன்றைய கிராமங்கள் பார்க்கவே அருவருப்பான குப்பைமேடுகளாக காட்சி தருகின்றன. நாளைக்கு இதே கிராமங்கள், அறிவு மிகுந்தோர் வாழும் சிறிய சிறிய சொர்கங்களாக உருவெடுக்கும். அங்கு வாழும் மாந்தரை யாரும் ஏமாற்றவோ, சுரண்டவோ முடியாது.  

இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும், வாழ்க்கைக்கு உகந்தபடி மாற்றப்பட்ட கல்வி முறையினால் எளிதாக சாத்தியமாக்கப்படும்.

தாத்தா சொன்னதில எது பிடிச்சிருக்கு மக்கா? சும்மா சொல்லிட்டுப் போங்க. நானும் தெரிஞ்சிப்பேன் இல்ல. 

இந்த பதிவு எல்லோர்கிட்டேயும் எளிதா சேர்றதுக்கு வசதியா மறக்காம உங்க ஓட்டுகளை, கீழே இருக்கிற ஓட்டுப் பெட்டிகள்ல போடுங்க மக்கா! நீங்க எல்லோரும் தான் அன்பான பங்காளிங்க ஆச்சே!